Walgelijke knieval voor de misdaad: AD geeft bendeleider en plofkraker Steven Killian een schandelijk podium

In dit artikel:

Het AD publiceerde onlangs een uitgebreid interview met Steven Killian (39), de veroordeelde kopman van een Utrechtse plofkrakersbende die een celstraf van ongeveer acht jaar uitzat. In dat gesprek krijgt Killian ruim de ruimte om zijn verleden te beschrijven, promotie te maken voor zijn memoires Plofkraker en te spreken over geplande lezingen op scholen en een eigen gym. De krant laat hem vertellen over de sensatie rond de misdrijven — inclusief hoge snelheden in Audi’s en de gebruikte methodes bij het opblazen van geldautomaten — en over littekens die hij in de gevangenis opliep nadat een medegevangene heet olie over hem gooide.

De auteur van het betoog verwerpt de interviewkeuze scherp: volgens hen glorificeert het stuk een professionele misdadiger en fungeert het vooral als pr voor Killians commerciële activiteiten. Er wordt gewezen op inconsequenties in zijn verhaal — Killian groeide op in relatieve welstand, was drievoudig Nederlands bokskampioen en zelfs kandidaat-raadslid — en toch koos hij volgens de recensent bewust voor “snel geld” en zware misdaad. De criticus ervaart Killians excuses als niet-oprecht en vindt dat het platform dat een landelijke krant biedt onterecht normaliseert en romantiseert waar slachtoffers en winkeliers de dupe van werden.

Daarnaast bestrijdt het stuk de trend dat ex-criminelen na hun straf publiekelijk worden gerehabiliteerd: eerst de explosies en schade, dan een boek en vervolgens lezingen of gesubsidieerde projecten als ervaringsdeskundigen. De schrijver roept op om zulke interviews te weigeren, boeken niet te kopen en te eisen dat veroordeelden hun terugkeer in de maatschappij discreet en via regulier werk bewerkstelligen.

Extra context: plofkraken hebben in Nederland de afgelopen jaren veel maatschappelijke onrust, materiële schade en veiligheidsrisico’s veroorzaakt, wat de discussie voedt over hoe media en publiek moeten omgaan met voormalige daders die publiekelijk hun verhaal doen. Het debat balanceert tussen het belang van rehabilitatie en het risico van onbedoelde verheerlijking van zware criminaliteit.