Van den Brink gooit de grens open voor ingehuurd geweld: zestien Fransen onder de verdachten van de aanslag in Overasselt

In dit artikel:

Op 31 augustus werden via Snapchat mannen geworven voor een aanslag in Overasselt, waarbij volgens het strafdossier 10.000 euro per persoon werd geboden. Een dag later werd beveiliger Berry doodgeschoten en raakten twee politieagenten gewond. Het vermoedelijke doelwit was Jan G., die later in Duitsland werd opgepakt op verdenking van betrokkenheid bij de smokkel van bijna 4.000 kilo cocaïne. De communicatie over de aanslag zou via Snapchat en Signal zijn verlopen.

In totaal werden 32 verdachten voorgeleid. Volgens het Openbaar Ministerie hebben zestien van hen de Franse nationaliteit; daarnaast gaat het om elf Nederlanders, twee Algerijnen, een Libiër, een Oekraïner en een Belg. De twee jongste verdachten zijn 16 en 17 jaar oud. Zij worden verdacht van moord of doodslag in vereniging en van een poging tot moord op twee politiemensen. Niemand is in deze zaak veroordeeld.

Het artikel gebruikt de zaak als argument tegen het besluit van minister van Binnenlandse Zaken Bart van den Brink om per 1 oktober de vaste grenscontroles aan de Belgische en Duitse grens te beëindigen. De marechaussee controleerde in de vijftien maanden daarvoor ruim 160.000 mensen en weigerde ongeveer 600 personen. Daarvoor in de plaats kwam een uitgebreider mobiel toezicht, waarbij controles flexibeler en op basis van risico-informatie worden uitgevoerd.

De auteur stelt dat het verdwijnen van vaste controles Nederland aantrekkelijker maakt voor internationale drugscriminaliteit en ingehuurde geweldplegers. Daarbij wordt gewezen op Duitsland, dat zijn grenscontroles volgens de tekst wel voortzet, en op de aanwezigheid van drugshandel in landelijke gebieden rond Nijmegen. Ook minister van Justitie en Veiligheid David van Weel krijgt kritiek vanwege een achterstand van 10.000 aangiften.

Verder erkent het artikel dat eerdere grenscontroles volgens de Algemene Rekenkamer niet tot minder migratie leidden, maar betoogt het dat grensbewaking ook bedoeld is om wapens, drugs en criminelen tegen te houden. De auteur roept de regering en Tweede Kamer op de vaste controles te herstellen en buitenlandse daders na hun straf uit te zetten met een permanent inreisverbod. De tekst is duidelijk opiniërend en presenteert de relatie tussen het grensbeleid en de aanslag als een politieke conclusie, niet als een bewezen feit.