Vader van door agent doodgeschoten Emilia uit Groningen: 'Politie moet anders omgaan met verwarde mensen'
In dit artikel:
Emilia (24) uit Groningen overleed in de nacht van 26 op 27 mei 2024 nadat politieagenten haar hadden doodgeschoten tijdens een incident waarin ze in een psychose met een mes dreigde. Volgens haar vader Massimo, die in Haren woont, was zijn dochter al langere tijd psychisch ziek en raakte die nacht in een acute psychose door een combinatie van alcohol en medicatie. Ze bedreigde haar vriend met een mes; hij vluchtte uit het appartement en belde 112. Vier agenten uit twee auto's reageerden op de melding en trapten de voordeur in omdat er ook informatie was dat ze mogelijk een zelfmoordpoging kon doen.
In het appartement had Emilia zich opgesloten in de badkamer. Een agent opende met een mes het slot en sommeerde haar zich over te geven. Toen zij het mes oppakte en de agent bedreigde, schoot een collega haar in de bovenlichaam; omdat ze bleef staan en het mes vasthield werd daarna een taser ingezet. De kogel raakte haar hart; ze verloor veel bloed en overleed ter plaatse. Justitie besloot eind 2024 de betrokken agenten niet strafrechtelijk te vervolgen: het gebruik van het vuurwapen was volgens het Openbaar Ministerie gericht op het afwenden van ernstig letsel of de dood van een collega en daarmee rechtmatig. De taser zou op die korte afstand niet effectief zijn geweest; bodycambeelden tonen volgens justitie snel escalerende, zeer dreigende omstandigheden.
Voor vader Massimo is de zaak niet alleen een persoonlijke tragedie maar ook een voorbeeld van wat hij ziet als een gebrekkige aanpak van mensen met verward gedrag door de politie. Hij vindt dat er vooraf geen benaderingsplan was gemaakt, dat alternatieven zoals het barricaderen van de badkamerdeur of het inzetten van minder hard geweld (bijvoorbeeld pepperspray) niet serieus werden overwogen, en dat hulpverleners of familie niet werden betrokken. Het gebrek aan erkenning en het gevoel niet serieus genomen te worden belemmert zijn rouwverwerking. Op advies van belangenorganisatie Controle Alt Delete (CAD) diende hij een klacht in over de aanpak; die klacht is in behandeling, maar hij wacht al bijna een jaar op antwoord.
De zaak wordt geplaatst in een bredere problematiek: CAD publiceert dat in Nederland jaarlijks ongeveer twaalf mensen overlijden tijdens aanhoudingen door politieoptreden, vaak kwetsbaren met verward gedrag. In een overzicht van 116 gevallen had een groot deel een migratieachtergrond; in bijna de helft was sprake van verward of onbegrepen gedrag. CAD pleit voor onafhankelijk onderzoek naar dodelijke politie-incidenten en betere wetgeving; sinds 2016 is volgens hen geen agent veroordeeld voor dodelijk politiegeweld.
Massimo probeerde zelf bij te dragen aan verbeteringen: als specialist in informatietechnologie ontwikkelde hij een AI-gestuurde app die hulpdiensten real-time kan ondersteunen bij risico-inschatting van noodmeldingen. Hij presenteerde de applicatie in december 2025 gratis aan de Noordelijke korpsleiding en bood aan mee te werken aan implementatie en training, maar kreeg weinig gehoor; de politie gaf aan dat hun systemen de app niet veilig kunnen ondersteunen, al zou de inhoud voor trainingsdoeleinden worden gebruikt. De Politieacademie toonde geen interesse.
De korpsleiding erkent in een schriftelijke reactie dat bij dergelijke hoogrisicosituaties een doelgerichte aanpakanalyse altijd zou moeten plaatsvinden, maar wijst er ook op dat in sommige situaties weinig tijd is om uitgebreid voor te bereiden. Ze onderkent verder dat het hele systeem rond mensen met verward gedrag niet goed functioneert en spreekt de wens uit dat in deze meldingen 24/7 een zorgauto met de politie mee kan rijden. Tegelijk benadrukt de leiding dat politieagenten geen zorgverleners zijn.
Massimo zegt niet uit te zijn op vergelding, maar wil dat de politie echt leert zodat toekomstige dodelijke afloop kan worden voorkomen. Tot die erkenning en concrete veranderingen er zijn, blijft hij gefrustreerd en onvermogen ervaren om te rouwen.