Schijn bedriegt soms (COLUMN)

In dit artikel:

In 2024 werd een man in een woning aangetroffen terwijl hij een bebloede, gewonde persoon onder controle hield. In zijn handen zat het lemmet van een mes; het afgebroken heft lag bij zijn zwaar gewonde broer, die meerdere keren was gestoken. Omdat onduidelijk was wie welk geweld had gebruikt, werden alle betrokkenen aangehouden op verdenking van poging tot doodslag in vereniging.

Uit berichten op in beslag genomen telefoons bleek dat de partijen al langer ruzieden over een verloren drugsdeal. De man was met zijn broer en twee anderen naar de woning van de tegenpartij gegaan om het conflict te bespreken. Volgens de rechtbank was de sfeer door eerdere dreigende berichten en het gedrag van de groep al gespannen. Bij de woning zou de tegenpartij een op een vuurwapen lijkend voorwerp hebben getoond. Later verklaarde hij dat het om een speelgoedwapen ging, maar hij zou het hebben weggegooid. De rechtbank vond dat verdacht.

Na een confrontatie bij de woning werd de broer van de verdachte met een mes aangevallen. Hij verweerde zich met een koevoet, waarna de verdachte naar eigen zeggen tussenbeide kwam en het mes probeerde af te pakken. Het letsel aan zijn handen en lichaam paste bij die verklaring. De verdediging beriep zich op noodweer en stelde bovendien dat niet bewezen was dat de verdachte opzettelijk had geprobeerd iemand te doden.

De rechtbank stelde vast dat het mes bij de verdachte was gevonden, maar kon niet bepalen welke rol hij precies had gespeeld. Er waren geen camerabeelden van het geweld en getuigen konden niet aangeven wie welke handelingen had verricht. Ook konden de steekwonden zowel op doelbewust geweld als op een poging het mes af te pakken wijzen. De belastende chatberichten werden bovendien mogelijk als grootspraak gezien en daarom niet doorslaggevend geacht. Omdat wettig en overtuigend bewijs ontbrak, werd de man vrijgesproken van alle ten laste gelegde feiten.