Ongewenste vreemdelingen in tbs-klinieken kosten miljoenen en GAAN NOOIT WEG

In dit artikel:

Ongewenst verklaarde criminele asielzoekers blijven in de praktijk vaak jaren in tbs-klinieken omdat hun terugkeer onmogelijk wordt geacht — hun herkomstlanden zijn “te onveilig”. Daardoor bezetten zij schaarse tbs-plaatsen en brengen ze de kosten van de forensische zorg omhoog. Volgens berichtgeving gaat het om zo’n 160 personen met een niet-Nederlandse nationaliteit (ongeveer tien procent van alle tbs-patiënten); ongeveer vijftig van hen zijn officieel als ongewenst vreemdeling aangemerkt, nog eens circa tien wachten op een asieluitkomst die waarschijnlijk negatief wordt. De term ‘ongewenst’ biedt dus weinig praktijken oplossing. De tekst hekelt het huidige asielbeleid en wijst politiek gekrakeel — met name in de Eerste Kamer — als oorzaak van voortdurende problemen en maatschappelijke onrust (bijvoorbeeld incidenten in Loosdrecht). Conclusie: het systeem zit vast, en verkiezingsretoriek verandert daar weinig aan.