Land van moordgrieten en moordgozers

In dit artikel:

In dit opiniërende artikel bekritiseert emeritus predikant ds. Belder de Nederlandse omgang met leven en dood. Hij stelt dat Nederland steeds verder opschuift naar een samenleving waarin de dood wordt genormaliseerd, met als voorbeelden euthanasie, abortus en het volgens hem te ver doorgevoerde debat over late zwangerschapsafbreking. Volgens Belder is er sprake van een schrijnende tegenstelling: ongeboren kinderen kunnen volgens hem straffeloos worden gedood, terwijl op neonatale afdelingen enorme medische inspanningen worden geleverd om extreem vroeg geboren baby’s – soms al rond 24 weken – in leven te houden.

Belder koppelt die kritiek aan bredere maatschappelijke ontwikkelingen, zoals de dalende geboorteaantallen, de maakbaarheidsideologie en de verharding onder jongeren. Hij noemt ook het drugsgeweld en explosies in woonwijken als tekenen van een land dat volgens hem steeds gewelddadiger wordt. Verder hekelt hij organisaties die taboes rond abortus willen wegnemen en stelt hij dat tegenstanders daarvan te weinig ruimte krijgen in het publieke debat.

Zijn centrale boodschap is dat Nederland zich volgens hem een “moordland” heeft gemaakt, waarin de waarde van leven afhankelijk is geworden van gewenst of ongewenst zijn.