Gedoogkampioen Halsema wil cokeverslaafden amfetamine op recept, nu haar drugsbeleid de straat heeft verloren

In dit artikel:

De Amsterdamse burgemeester Femke Halsema en wethouder Alexander Scholtes vragen minister van Volksgezondheid Fleur Agema Hermans om vóór 1 november een landelijk protocol op te stellen voor het voorschrijven van kortwerkende dexamfetamine en lisdexamfetamine aan mensen met een ernstige cocaïne- of crackverslaving. Deze middelen zijn al geregistreerd voor de behandeling van ADHD, maar zouden dan worden ingezet als mogelijke vervanging of vermindering van het cocaïnegebruik.

Aanleiding is een onderzoek in Amsterdam en Den Haag naar langwerkende dexamfetamine voor crackverslaafden. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft de productie van het studiemedicijn stilgelegd vanwege zorgen over de kwaliteit. Volgens Halsema dreigt hierdoor een veelbelovende Nederlandse studie naar medicamenteuze behandeling van ernstige cocaïneverslaving te mislukken. Daarom wil zij niet wachten op de afronding van het onderzoek, maar voorschrijven via een speciaal protocol mogelijk maken. Amsterdam had eerder al 3,5 miljoen euro extra uitgetrokken voor de aanpak van overlastgevende drugsgebruikers, waaronder een proef met lisdexamfetamine.

Halsema pleit al langer voor een andere aanpak dan de traditionele ‘war on drugs’ en vraagt samen met de Arnhemse burgemeester Ahmed Marcouch om een landelijke strategie. Minister Hermans zegt vertrouwen te hebben in het oordeel van de IGJ, waarmee zij voorlopig geen steun uitspreekt voor het voorstel. Ook blijft onduidelijk of voorgeschreven amfetamine het crackgebruik daadwerkelijk vermindert of juist naast crack wordt gebruikt.

De auteur van het opiniestuk is uitgesproken tegen het plan. Volgens hem of haar kiest Halsema voor medicatie omdat handhaving en intensieve, eventueel verplichte behandeling moeilijker en duurder zijn. De auteur vindt dat eerst de inspectie haar werk moet doen en pleit voor meer politieoptreden tegen dealers en zwaardere behandeling van ernstig verslaafden. Daarmee wordt het voorstel neergezet als een omstreden beleidskeuze, terwijl de wetenschappelijke werking en veiligheid nog niet definitief zijn vastgesteld.