Documentaire Hells Angels boeit vooral door archief

In dit artikel:

De tweedelige documentaire over Willem van Boxtel, alias Big Willem, voormalig leider van het Nederlandse Hells Angels-chapter, biedt volgens de bespreking weinig nieuwe openheid over de criminele geschiedenis van de motorclub. Van Boxtel sprak eerder met documentairemakers, maar die haakten af omdat hij niet wilde vertellen wat zich binnen de club had afgespeeld. Joost van der Valk waagde wel een poging, maar ook in deze film houdt Van Boxtel zich op de vlakte.

Hij vertelt vooral anekdotes over de club in een luchtige, stoere toon en reageert niet op belastende onderwerpen uit het verleden. Zo blijft hij stil over zijn vroegere gebruik van hakenkruizen, racistische en homofobe uitspraken, de verkrachting van een 19-jarig meisje door 24 Angels en mishandelingen van journalisten. Kritiek komt vooral van journalisten als Paul Vugts, John van den Heuvel en Frans Lomans, terwijl Van Boxtel beschuldigingen en geweldsincidenten wegwuift.

De sterkste kant van de documentaire is het zorgvuldig verzamelde archiefmateriaal. Dat bevat onder meer beelden van een feest rond Willem Holleeder en Cor van Hout, Sam Klepper, clubactiviteiten en mishandelingen. Toch blijft een belangrijk deel onbesproken: Van Boxtels gedwongen vertrek uit de club, zijn verhouding met Holleeder en zijn ontkenning van afpersingen op de Wallen, ondanks veroordelingen van onder anderen Harry Stoeltie. In plaats van antwoorden eindigt de film met een gepensioneerde Van Boxtel op motorvakantie in Spanje. De recensent noemt de documentaire daardoor vooral een gemiste kans.