Den Haag laat gevangenen eerder vrij, maar criminele vreemdelingen mogen gewoon blijven

In dit artikel:

Nederland kampt volgens een analyse van Wynia’s Week met een structureel tekort aan gevangeniscellen: eind 2026 zouden er al zo’n driehonderd plaatsen ontbreken, en richting 2031 kan dat oplopen tot circa 1.700. Daardoor komt de uitvoering van straffen onder druk te staan, met meer enkelbanden, het niet uitvoeren van korte straffen en in uiterste gevallen vervroegde vrijlating als noodmaatregelen.

Het artikel stelt dat dit niet alleen een capaciteitsprobleem is, maar ook samenhangt met recidive en met een falend beleid rond strafuitvoering. Het CBS meldde eerder dat korte gevangenisstraffen door personeelstekorten en hoge bezetting vaker niet worden uitgezeten; in 2024 verbleef ongeveer 27.000 mensen op enig moment in detentie, van wie bijna zes op de tien al eerder vastzaten.

De auteur maakt daarnaast een onderscheid tussen mensen met een migratieachtergrond en vreemdelingen zonder Nederlands paspoort. Voor die laatste groep zou Nederland volgens het stuk harder moeten optreden: bij ernstige misdrijven of hardnekkige herhaling zou intrekking van het verblijfsrecht, een inreisverbod en terugkeer na detentie de norm moeten zijn, binnen de grenzen van mensenrechtenregels.

Ook verwijst het artikel naar cijfers van het WODC over COA-opvanglocaties. In 2025 werd drie procent van de bijna 113.000 bewoners als verdachte geregistreerd; bij alleenstaande minderjarige vreemdelingen lag dat aandeel op acht procent. De meest genoemde delicten waren vermogensdelicten, gevolgd door geweld en verstoring van de openbare orde. Volgens het artikel vraagt dit om snellere procedures, strengere vervolging, meer celcapaciteit en hardere afspraken met herkomstlanden die veroordeelde onderdanen niet terugnemen.