Baby levend in vriezer gelegd bij abortus na 36 weken zwangerschap: moeder, arts en directeur veroordeeld
In dit artikel:
In Zuid-Korea zijn een chirurg, de directeur van een kliniek en de moeder van een pasgeboren kind veroordeeld nadat een zwangerschapsbeëindiging na 36 weken resulteerde in de dood van een baby die levend ter wereld kwam. De chirurg kreeg vier jaar cel, de directeur de zwaarste straf van zes jaar, en de moeder een werkstraf met drie jaar voorwaardelijk. Het is de eerste keer dat betrokkenen bij een late abortus in Zuid-Korea voor moord zijn berecht.
Volgens rechtbankverslagen werd de baby via een keizersnede levend geboren; personeel zou het daarna in een vriezer hebben gelegd, waardoor het overleed. Medische dossiers werden vervalst om het te laten lijken alsof het kind dood was geboren. Chirurg en directeur erkenden schuld en wisten dat de baby levend zou zijn, maar voerden de ingreep toch uit. De moeder zegt dat ze de zwangerschap pas na zeven maanden ontdekte en dat financiële problemen en zorgen over mogelijke afwijkingen haar motivatie waren; personeel stelt dat onderzoeken de baby gezond toonden en dat de vrouw vooraf was geïnformeerd over de risico’s.
De zaak leidde twee jaar geleden tot grote verontwaardiging nadat de vrouw haar verhaal op YouTube deelde, waarna autoriteiten een onderzoek startten. De rechter hield bij de strafmaat rekening met het ontbreken van duidelijke wetgeving en de beperkte hulp voor vrouwen in vergelijkbare situaties, wat de mildere straf voor de moeder verklaart.
Achtergrond: na een arrest van het constitutioneel hof in 2019 werd het abortusverbod geschrapt, maar het parlement stelde sindsdien geen nieuwe regels op; conservatieve blokkades lieten een juridisch vacuüm ontstaan. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen dat die lacune vrouwen naar dubieuze klinieken drijft; onderzoek toonde dat de betrokken kliniek circa 500 abortussen verrichtte en ongeveer €800.000 zou hebben verdiend, met tussenpersonen die wanhopige vrouwen aanleverden. De zaak onderstreept de risico’s van ongereguleerde late zwangerschapsbeëindigingen en de noodzaak van heldere wet- en ondersteuning.