Apple beperkt registratie locatiedata

In dit artikel:

Apple biedt gebruikers vanaf iOS 26.3 op recente iPhone- en iPad-modellen de optie "Limit Precise Location" om te voorkomen dat mobiele providers exacte locatiegegevens van hun toestel doorgeven. Als gebruikers deze instelling zelf inschakelen, zien netwerken niet langer een straat- of adresniveau, maar slechts een ruimere aanduiding (bijv. de wijk). De functie is voorlopig alleen beschikbaar bij een beperkt aantal aanbieders in landen zoals Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Thailand.

Volgens Apple heeft het beperken van de precisie geen effect op bereik, datakwaliteit of de gebruikservaring. Noodoproepen vormen een uitzondering: bij een alarm blijven hulpdiensten wel de nauwkeurige locatie ontvangen. Ook locaties die gebruikers actief delen via apps en diensten (zoals Zoek mijn) worden door deze instelling niet beïnvloed.

Telecomnetwerken bepalen een telefoonlocatie aan de hand van zendmasten en technische gegevens zoals signaalsterkte; dit zijn geen gps-gegevens. Providers bewaren zulke meetgegevens meestal slechts kort en primair voor netwerkdoeleinden, maar opsporingsinstanties kunnen met de juiste wettelijke machtiging historische of actuele telecomdata opvragen. In Nederland kan de politie dit onder toezicht van een officier van justitie en na een rechterlijke beslissing doen.

Internationaal zijn er discussies over grootschalige locatiedata: in de VS zijn geofence-bevelen — aanvragen die data van alle toestellen binnen een gebied opleveren — juridisch omstreden omdat onschuldige burgers mee in de dataset terechtkomen. Op Europees niveau bestaat belangstelling voor grootschalige digitale analyses voor bestrijding van zware criminaliteit en terrorisme, maar digitale-rechtenorganisaties en toezichthouders waarschuwen voor proportionele en gerichte inzet van dergelijke instrumenten.

In de EU en Nederland is geen algemene bewaarplicht meer voor telecomlocatiedata; het Europees Hof van Justitie verbiedt ongerichte massale dataretentie. Providers bewaren locatiedata daarom meestal slechts weken tot enkele maanden. Bij concrete verdenking kan justitie providers verplichten beschikbare gegevens veilig te stellen ("bevriezing") zodat ze later met een rechterlijke machtiging kunnen worden geraadpleegd.